{"id":12295,"date":"2020-12-20T13:41:29","date_gmt":"2020-12-20T12:41:29","guid":{"rendered":"https:\/\/openbewustzijn.nl\/?p=12295"},"modified":"2024-07-08T13:49:16","modified_gmt":"2024-07-08T11:49:16","slug":"de-polyvagaaltheorie-bij-mindfulness","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/openbewustzijn.nl\/de\/de-polyvagaaltheorie-bij-mindfulness\/","title":{"rendered":"De Polyvagaaltheorie bij mindfulness"},"content":{"rendered":"\t\t
\n\t\t\t\t\t\t
\n\t\t\t\t\t\t
\n\t\t\t\t\t
\n\t\t\t
\n\t\t\t\t\t\t
\n\t\t\t\t
\n\t\t\t\t\t\t\t\t\t

Blog 7 in de serie trauma-sensitieve mindfulness<\/h3>

Wat is de polyvagaaltheorie?<\/p>

En wat heeft de polyvagaaltheorie ons te bieden als we trauma-ge\u00efnformeerd met mindfulness willen werken?<\/p><\/div><\/div><\/div><\/div><\/div>

Het antwoord is simpel: Door de polyvagaaltheorie kunnen we verklaren hoe en waarom lichaamsbewustzijn werkt. Mindfulness krijgt hierdoor een neurowetenschappelijke onderbouwing. Maar dat is niet de enige zegen. Kennis over de polyvagaaltheorie geeft ons ook praktische handvaten in de begeleiding. We leren ons eigen zenuwstelsel en dat van anderen verfijnd en precies te lezen en kunnen van hieruit deze kennis precies en verfijnd toepassen in de begeleiding.<\/p>

Bovendien krijgen we zicht op de tekenen van veiligheid en onveiligheid, en zijn hierdoor beter in staat om een veilige leeromgeving te cre\u00ebren.<\/p><\/div><\/div><\/div><\/div><\/div>

Waar gaat de polyvagaaltheorie eigenlijk over?<\/h3>

\"\"De polyvagaaltheorie beschrijft de werking van ons autonome zenuwstelsel, waarbij we onze omgeving lezen op veilige en onveilige tekenen. De polyvagaaltheorie is door Stephen Porges ontwikkeld. Hij noemde dit scannend vermogen van ons autonome zenuwstelsel neuroceptie. Neuroceptie is het vermogen om gevoelig te zijn voor veiligheid en onveiligheid in onze omgeving. En aangezien we deze gevoeligheid ontwikkelen binnen een sociale gemeenschap is het dus ten diepste ook een sociaal zintuig. Het autonome zenuwstelsel zou je daarom kunnen zien als een wij-zintuig. Een wij-zintuig dat uit drie verschillende systemen bestaat die fijnzinnig met elkaar samenwerken. Deze samenwerking wordt in de polyvagaaltheorie beschreven.<\/p><\/div><\/div><\/div><\/div><\/div>

Hoe gaat dat in zijn werk?<\/h3>

Ons autonome zenuwstelsel bestaat uit drie verschillende zenuwsystemen die zich in de loop van de evolutie ontwikkeld hebben om voor ons overleven en daarmee voor onze veiligheid te zorgen. Alle drie hebben ze de taak om gevaar te scannen en naar veiligheid te zoeken. \u00a0Deze drie systemen functioneren buiten onze wil om. Ze vertalen zich in fysiologische reacties, die volledig automatisch werken. Ze overkomen ons. We kunnen ze niet met onze wil aansturen. Je zou kunnen zeggen, dat ze onze ruimte-scannende \u2018automatische piloot\u2019 zijn.<\/p>

Het goede nieuws is: we kunnen deze automatische lichaamsreacties erkennen en bewust opmerken, net zoals we de automatische piloot in onze gedachtewereld op kunnen merken. En dit bewust opmerken van gevoelens van veiligheid of onveiligheid biedt een ruimte, waarbij we kunnen kiezen hoe we willen reageren. Hier is de training in mindfulness een belangrijk gereedschap om onszelf met onze automatische lichaamsresponsen op te vangen en te reguleren.<\/p>

Maar laten we eerst kijken hoe de drie veiligheidssystemen van ons autonome zenuwstelsel werken:<\/p><\/div><\/div><\/div><\/div><\/div>

De drie delen van onze \u2018ruimtescanner\u2019<\/h3>